Een socialistisch beleid in tijden van crisis...

Op 12 oktober 2009 organiseerde SP.a Rood Station in samenwerking met SP.a-Rood Oost-Vlaanderen een debat tussen de burgemeester van Gent, Daniël Termont, en Erik de Bruyn. Als open wijkafeling tracht SP.a Rood Sation een brug te maken tussen alle tendenzen binnen het socialisme. Dat er veel interesse is voor dit thema onder de SP.a militanten en Gentenaren bleek niet uit het minst uit de opmkomst: met 80 aanwezigen was café 'de Nieuwe Sportvriend' tot de nok gevuld. Zeker voor herhaling vatbaar dus. Om een idee te kregen over welke thema's zoal aan bod kwamen kan je op onze opinie pagina een impressie van de militant Lorenzo Eecloo lezen.

Openbaar vervoer moet publieke dienst blijven.

Sp.a-Rood Station neemt stelling tegen de rechtsliberale verlokking van de privatisering

In een pamflet, dat kandidate Hilde Eeckhout onlangs in de Gentse bussen liet verdwijnen, pleitte Open VLD onlangs voor de privatisering van het openbaar vervoer. Samen met sp.a-kandidate Karin Temmerman reageert Rood Station, de sp.a-wijkafdeling in de Gentse Sint-Pietersstationsbuurt, met doorslag-gevende tegenargumenten. Met klem pleiten ze voor een openbaar vervoer dat een publieke dienst is en moet blijven.

Privatisering leidt immers niet tot een kostenverlaging; wat de Open VLD ook mag beweren. We verwijzen in dit verband naar de privatisering van de elektriciteitsmarkt, die niet leidde tot de verhoopte prijsverlagingen. Wil de Open VLD het openbaar vervoer per se duurder maken? Wat een idee! sp.a-kandidate en Gents schepen van mobiliteit Karin Temmerman: "Dankzij de opeenvolgende sp.a-ministers van mobiliteit behoren de tarieven van De Lijn tot de goedkoopste in Europa. Veel mensen rijden via een derdebetalersysteem helemaal gratis. Ouderen met name, met vaak lage pensioenen, voor wie de bus het enige mobiliteitsalternatief is. Jongeren ook, die we willen stimuleren om het openbaar vervoer te gebruiken, en niet steeds te vertrouwen op de wagen van vader of moeder. Privatisering zal onvermijdelijk tot asociale prijsverhogingen leiden, en genoemde stimulansen wegnemen. Ook voor de buschauffeurs zelf zal ze een negatief effect hebben: in de privé genieten werknemers immers vaak een minder gunstig sociaal statuut."

Alleen de overheid kan voldoende garantie bieden op een kwaliteitsvol openbaar vervoer mét hoge frequentie. Heeft de Open VLD al eens over de grenzen gekeken? In Engeland komt men terug op de privatisering van het openbaar vervoer. Niet alleen lijdt de service eronder - vooral in dunner bevolkte gebieden -, ook wordt het netwerk zo slecht onderhouden dat desastreuze ongelukken onvermijdelijk bleken. Openbaar vervoer mag nooit een verhaal worden van loutere kwantiteit. Kwaliteit, flexibiliteit en toegankelijkheid moeten steeds primeren. Die laatste zijn in een privatiseringverhaal allerminst verzekerd.

Eddy Van de Walle, voorzitter van sp.a-wijkafdeling Rood Station: "Privé-uitbaters verkiezen enkel daar te rijden waar winst kan worden geboekt. Zo leidt privatisering tot een slechtere bereikbaarheid van plaatsen buiten de stedelijke agglomeraties. Alleen de overheid kan ervoor zorgen dat er openbaar vervoer is voor iedereen. Dat bewijst het doorgedreven sociale mobiliteitsbeleid van de afgelopen jaren. De basismobiliteit is sinds 2006 een realiteit. Iedereen heeft vandaag op minimaal 400 meter van zijn voordeur een bushalte. Openbaar vervoer is dus steeds nabij. Nu moet verder werk worden gemaakt van de betere bereikbaarheid van pakweg bedrijven, scholen en toeristische bestemmingen, moet verder worden ingezet op een vlotte doorstroming, en moet de capaciteit verder worden verhoogd. Pas als het makkelijker en comfortabeler is om bus of tram te nemen, zal men de wagen vaker laten staan."

"Vanuit een duidelijke beleidsvisie kan enkel een "publiek" openbaar vervoer ervoor zorgen dat de geldstromen maatschappelijk relevant en correct worden ingezet. Openbaar vervoer moet overigens niet per se winstgevend zijn in louter financiële termen. Het moet vooral winst opleveren in maatschappelijke termen, en mee de kloof tussen rijk en arm, mobiel en minder mobiel, helpen dichten."

Verder stelt de flyer dat privatisering zal zorgen voor minder agressie, zwartrijden en vandalisme. Waar de Open VLD dit precies vandaan haalt, is niet helemaal duidelijk. Eddy Van de Walle: "De relatie is eerder omkeerbaar. De hogere prijzen van private busbedrijven zullen het zwartrijden veeleer aanmoedigen, en dus ook het risico op agressie doen toenemen."

sp.a gaat voor een uitgesproken duurzame mobiliteit, en Karin Temmerman weet heel goed waarom. "Alleen massale investeringen in (snel)tramlijnen en de verhoging van het aantal fietsvoorzieningen kunnen een dreigend verkeersinfarct voorkomen. Op een moderne tramlijn kunnen 8 tot 10.000 mensen per uur worden vervoerd. Als diezelfde groep mensen zich per auto zou verplaatsen - bovenop het bestaande aantal autobestuurders -, zouden de filegevolgen onafzienbaar zijn. De gevolgen voor milieu en gezondheid evenzeer. De loutere verbreding van het bestaande wegennetwerk zou het verkeersinfarct allerminst oplossen. Wel integendeel. Investeringen in duurzame mobiliteit zijn nodig. Het openbaar vervoer moet in dat verhaal een nog prominentere hoofdrol krijgen, samen met andere duurzame vervoerswijzen. Om dit te laten slagen, moet het publieke karakter van het openbaar vervoer gehandhaafd blijven."

Meer info: Eddy Van de Walle, 0476 71 83 25, eddy.vdw@pandora.be

 

 

What's new? Het najaar van Rood Station

Na een hopelijk ook voor jou verkwikkende vakantie is het nieuwe politieke jaar - door de beurs- en aanslepende politieke crisis overigens niet onopgemerkt - weer van start gegaan. Vol goede moed en voornemens vatte ook het nieuwe bestuur van sp.a-Rood Station zijn werkzaamheden aan. Vooreerst is er de nieuwe website. Ze vervangt de oude, ondertussen gedateerde site en heeft tot doel een frisse communicatieve wind door de wijkafdeling te laten waaien. Laat zeker niet na uw mening of suggesties hieromtrent over te maken aan onze webmaster, Thomas Bomans. Daar houdt het echter niet op. Ook op inhoudelijk vlak was de tijd rijp om aantal nieuwe initatieven te ontplooien.

Nog dit het najaar geven we een vernieuwd wijkblad uit en initiëren we ons "Debatcafé". Daar willen we samen met jullie actuele thema's uitdiepen op een ongedwongen maar daarom niet minder interessante manier. Bedoeling is telkens één thema door een specialist te laten inleiden, en nadien jullie - de leden - aan het woord te laten aan de hand van enkele controversiële stellingen. Elk debatcafé zal resulteren in een liefst zo scherp mogelijk opiniestuk, dat nadien op de website zal verschijnen.

Natuurlijk willen we de politieke teugels ook af en toe wat vieren, en jullie interessante en/of aangename socio-culturele activiteiten aanbieden. Een eetfestijn in december staat op het programma, alsook een filmavond en een wandelzoektocht. Meer info en een volledig overzicht met alle praktische gegevens vind je op de 'activiteiten' pagina van deze website. Ook inschrijven (voor de activiteiten die dat vereisen) kan direct vanop deze pagina.

Natuurlijk hopen wij jullie massaal op één (of meerdere) van onze activiteiten te mogen ontmoeten.

Rood Station verkiest nieuw bestuur

Op de algemene ledenvergadering van 26 juni werd Eddy van de Walle tot nieuwe voorzitter van Rood Station gekozen. Eveneens kozen de leden van Rood Station 14 bestuurdleden. Lid van het bestuur zijn vanaf nu: Wesley Antheunis, François Bogaerts, Thomas Bomans, Marita De Neubourg, Karine De Smet, Dirk Dedecker, Bruno Matthys, Martine Pollefliet, Frank Roels, Alain Saeys, Nele Terrie, Eddy Van de Walle, Jan Vanseveren en Getrude Verschuren.

Als versbakken voorzitter zal Eddy trachten het socialisme in de wijk - in alle bescheidenheid - terug dichter bij de mensen te brengen. In zijn intentieverklaring verwoordt hij dat als volgt:

"Socialisten moeten opnieuw durven dromen. Over een rechtvaardiger wereld, over solidariteit, over inclusiviteit ook. Meer en meer leven we immers in een wereld waar koude kapitalisten enkel schimmige aandeelhouders dienen en het lot van duizenden werknemers bezegelen, waar de koopkracht van mensen wordt aangetast om winstmaximalisatie te verzekeren, en waar het evenwicht tussen mens en natuur steeds verder wordt aangetast. Onze dromen moeten ons inspireren tot nieuwe oplossingen voor nieuwe uitdagingen, en moeten we uitdragen, ook op wijkniveau. Vooral op wijkniveau.

Socialisme begint en eindigt op immers op straat, bij gewone mensen. Na de voorbije verkiezingen lijkt dat adagium actueler dan ooit. sp.a moet opnieuw de straat op, mensen opzoeken, luisteren naar hun problemen, hun verzuchtingen, en ja, ook hun dromen. Meer dan ooit moeten we mensen stimuleren écht samen te leven, hun buren te leren kennen, dreigende vereenzaming te doorbreken. Meer dan ooit moeten onze dromen hun dromen inspireren, onze oplossingen hun situatie verbeteren.

Dat is waarvoor ik me als voorzitter van onze wijkafdeling mee wil inzetten. Met jouw steun, luisterend naar jouw stem. Met bescheidenheid ook, want de wereldproblemen zullen we niet vanuit onze afdeling oplossen. Toch moeten ook wij durven dromen, en actie ondernemen. Een betere wereld begint immers steevast hier en nu …"

In Memoriam: Victor Christiaens

Met droefheid meldt Rood Station u het heengaan van onze oudste militant: Victor Christiaens. Op 24 april 2008 verliet hij ons op 86-jarige leeftijd. In onze herinnering zal hij altijd voortleven. Volgende woorden trachten weer te geven wat Victor voor Rood Station betekende en werden op zijn uitvaartplechtigheid voorgelezen...

"Lieve Victor, Kameraad, Makker,

Makkers, ten laatste male... Tot de strijd ons geschaard... En de Internationale...

Victor, je hield zoveel van dit betekenisvolle lied.

Vandaag sta ik hier ten laatste male naast jou. Om je vaarwel te zeggen in naam van de socialistische partij waaraan je zo verknocht, zo gehecht was. Victor was verknocht aan de socialistische beweging, de vakbond, ACOD Spoor en de partij... Hij was rood in hart en nieren, met een donkerrood gloeiende overtuiging en engagement. Wij, wij waren verknocht aan hem.

Hij was sedert jaren een zéér trouwe kameraad en een ongelofelijk vurige militant. En hij wa ook een goed gevormd, goed opgeleid militant, altijd op de hoogte van de actualiteit. Hij waserg begaan, erg bezig met wat er gebeurde in de wereld, met wat er misging in de maatschappij, onrecht, oorlogen.

Op alle bijeenkomsten, vergaderingen, betogingen, één meistoet was hij present.

Hij was niet alleen altijd present. De woorden tot 'de strijd ons geschaard' waren voor hem een achte opdracht. Tijdens de verkiezingscampagnes reed hij rond met zijn tandemfiets, vol met affiches.

Hij voerde ook dikwijls éénmansactie. Aan het station, in betogingen, in de één meistoet was hij er met zijn bord met een eigen slogan, om een onrecht aan te klagen of een eis te formuleren. Elke keer opnieuw, onvermoeibaar.

Hij was ook een heel mooi en opgewekt mens. Hij vertelde de jonge militanten graag over zijn jaren van het verzet in de Tweede Wereldoorlog... Hij kon met zelfgeschreven gedichten en teksten zo pakkend getuigen over deze oorlog... Bovendien wist hij zoveel van de Eerste Wereldoorlog dat hij regelmatig rondleidingen deed in de loopgraven.

Eén mei wasvoor hem een rode hoogdag. Dit jaar hebben we hem moeten missen...

De wijkclub Jef Vander Meulen had op 28 juni een hommage, een viering voor hem gepland. Hij wist het, en hij keek er naar uit. Maar het heeft niet meer mogen zijn...

Victor, wij zullen je missen... Maar je bent voor altijd in onze harten gesloten...

Vaarwel."